De nieuwste theater voorstelling van het Maas Theater & Dans is ‘Ik ben er even niet’ en is geschikt voor iedereen van 8 tot 108 jaar oud. De voorstelling zou eigenlijk al een half jaar geleden gespeeld worden, maar werd door corona uitgesteld. Nu is het dan toch zo ver en kun je in het Maaspodium genieten van deze afwisselende voorstelling, waarna hij door heel Nederland te zien is.

Ik ben er even niet

Ik ben er even niet is een soort verzameling van verschillende scènes en verhalen. Aan het begin van de voorstelling maken we kennis met een aantal ouderen die allemaal in hun eigen huis zitten. Iedere keer draait het podium een stukje verder en komen we in een van de drie kamers terecht. Nadat we kennis hebben gemaakt met deze karakters zien we in diverse flashbacks hun jeugd voorbij komen. Het is letterlijk een tijdreis langs liefdevolle, maar ook verwarrende herinneringen waarbij melancholie en avontuur elkaar afwisselen. Tijdens de voorstelling wordt er niet heel veel gepraat door de acteurs, het is vooral heel veel spel. Afgewisseld met enkele dansen en liedjes. De voorstelling is een ode aan de dromers en outsiders.

Onze ervaringen

Ik ben er even niet - Maas Theater / Dans - Reis-liefde.nl
Ik ben er even niet - Maas Theater / Dans

Voor deze voorstelling zijn er geen vaste plaatsen, met zijn allen wachten we in de foyer totdat de voorstelling gaat beginnen en lopen dan naar de zaal toe. Niet dat ze dat wachten verkeerd vinden, want voor de kinderen zijn daar unicorns waar je een rondje op kan rijden (toen het nog niet heel druk was). Je kan dan zelf een plekje uitzoeken; ik ben samen met mijn dochter die graag bovenin wil zitten. Voor mij is het de eerste keer in dit theater en het valt me op dat de rijen veel hoogteverschil hebben en je dus goed over de rij voor je heen kan kijken en ook de kinderen hebben een prima zicht.

Als de lichten uitgaan, begint het podium te draaien en komen we in de eerste ‘kamer’ terecht. De scènes duren allemaal vrij kort, waarna het podium doordraait en er weer een ander karakter centraal staat, maar er ook abstracte scènes tussen zitten. Op een gegeven moment ontstaat er ook interactie tussen de verschillende personages en doen ze samen een scène. Naast het toneelstuk verschijnen er op de beeldschermen boven het podium kinderen die hun verhaal doen rondom bepaalde situaties en emoties.

De verschillende scènes roepen ook verschillende emoties op; het een is heel herkenbaar, terwijl bij de ander het publiek dubbel ligt van het lachen of juist toch ook wel een beetje verdrietig is. Dochter vond de voorstelling ergens ook wel een beetje verwarrend, omdat er niet een duidelijke verhaallijn is, maar meerdere door elkaar. En ook niet iedere scène een heel duidelijk verhaal heeft. Aan de andere kant kunnen ze daardoor juist wel hun eigen verhaal er bij bedenken. En de scènes waarin iemand ‘gepest’ werd maakten wel veel indruk op haar.

Meer informatie vind je hier.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.